Het is toch prachtig om te zien hoe de natuur haar eigen gangetje gaat. Hier zie je een ijverige bij op een bloem van ons appelboompje. Hij vloog driftig van de ene naar de andere bloem, geweldig om te zien. En dat gewoon in je eigen achtertuintje…
Maandag (het lijkt al weer ver weg met de plenzende regen die hier nu valt…) waren hier , net als in heel nederland, de nodige ‘koninginnedagactiviteiten’. Hartstikke gezellig, vooral met dit mooie weer. Éen van die dingen was natuurlijk een rommelmarkt, erg leuk om even overheen te ‘strúnen’. Onze kinderen hadden wat geld meegekregen om wat te kunnen kopen en dat brandde in hun zak natuurlijk. Het duurde dan ook niet lang voordat onze jongste dochter een herrieding en zoonlief een giertank voor achter zijn trekker hadden geritseld. Onze oudste dochter bleef steken bij een waveboard. Het kostte meer geld dan ze meehad, maar toch wel errug leuk! Uiteindelik hebben we maar een compromis gesloten: haar zakgeld plus wat sponsoring van ons, en de waveboard was van haar. De rest van de dag was het: “Mém, kijk eens hoe ver ik al kan! Heit, ik ben maar 1 x gevallen op dat héle stuk!” Heerlijk toch? En knap, want mijn pogingen waren niet echt succesvol te noemen…
Iedereen heeft er vast wel eens van gehoord: De wet van Murphy. De officiële uitspraak is “Anything that can go wrong will go wrong”, in het Nederlands vertaald als “Als er iets mis kan gaan, dan gaat het ook een keer mis.” De uitspraak is ooit gedaan door meneer Edward A. Murphy (1918-1990).
De beste man was ruimtevaartingenieur die aan veiligheid-kritieke systemen werkte. Tijdens zijn werk zag hij dat zelfs als de kans dat iets mis gaat klein is, het toch een keer gaat gebeuren zolang je het maar vaak genoegd doet. Zijn collega’s namen zijn uitspraak over en weldra had de hele wereld gehoord van “Murpy’s Law”. De wet van Murphy wordt overigens vaak verward met “de wet van bedrog”: als iets mis kan gaan, dan gaat het mis op het slechtst denkbare moment.
In de loop der tijd zijn er vele varianten op de wet van Murphy ontstaan. Deze vind ik persoonlijk erg leuk: de wet van Murphry (een opzettelijk foute spelling), die stelt dat iemand die schriftelijk kritiek levert op een tekst op zijn beurt altijd ten minste één spel- of taalfout zal maken in zijn eigen tekst…
Het voordeel dat ik nu al geruime tijd aan de wal zit en huis en tuin eindelijk toonbaar worden, is dat ik eindelijk lekker in de tuin aan het werk kan. Dit houdt dit jaar in dat er groente wordt verbouwd. Langs de rand van het erf zijn allemaal stukjes grond die ik tot groentetuin heb verklaard (de rest is speelterrein voor de jeugd, haha). De kinderen hebben al een groentetuintje en dat gaat hartstikke goed. Helaas had ik het fenomeen nachtvorst even vergeten… Dus alle keren als het dreigt te gaan vriezen ben ik weer druk in de weer potjes over de slaplantjes te zetten en vliesdoek eroverheen te trekken. Niet mijn favoriete hobby… Om te voorkomen dat ik dat bij een hele tuin moet gaan doen zaai ik van alles voor ik potjes.(bijkomend voordeel is dat de vogels mijn zaadjes niet jatten) Ik heb een foliekasje bij de welkoop gekocht voor over de 4kante metertuin. Dat was geen goede zet. Foliekasje blijkt wel erg zwak van kwaliteit te zijn: binnen een week hing die met ducktape aan elkaar! Wordt hij wel lekker stevig van, ware het niet dat de rits eigenlijk niet meer openkan door alle tape… Bovendien is het te klein! Ik heb nu zoveel voorgezaaid (en ben ook nog met meer bezig -ahum- ) dat het weldra niet meer gaat passen! Het goede plan was/is om de kinderbox die van boord afkwam om te toveren tot kas. Dat ding meet iets van 2 bij ruim 2,5 meter, dus aardig ruimer. De zeilmaker is al besteld om een tentje te komen maken, en dat in combinatie met wat eigen knutselwerk moet als het goed is een goedkope en stevige kas opleveren. (die krengen zijn écht duur! zomaar 900 euries voor ditzelfde formaat!) Helaas zal het al gauw nog een week gaan duren voor er schot in de zaak komt… Dus nog maar even doorprutsen met mijn inmiddels mobiele minikasje…
Kasje op pallet en meubelwagentjes, deze kant is nog heel...
Is er hier iemand bekend met het fenomeen ‘beelddenken’? Ik weet er zelf sinds kort wat van af. Tijdens een klein testje bij onze oudste dochter op school bleek dat zij mogelijk een ‘beelddenker’ zou kunnen zijn. Een wattes? Ik ben dus meteen het internet opgegaan om meer info te zoeken. Wat blijkt: een beelddenker is iemand die denkt in plaatjes i.p.v. in woorden. We worden allemaal als beelddenker geboren maar tegen het derde jaar (zo even uit mijn hoofd) komt daar van nature een omslag in en gaan we denken in woorden. Als je bijvoorbeeld het woordje BOOM zegt tegen een niet-beelddenker ziet die het woordje boom in zijn gedachten staan. Bij een beelddenker staat er geen woordje, maar een plaatje van een boom. Er horen ook bepaalde ‘kenmerken’ bij beelddenkers. Eén ervan vond ik wel grappig: bij beelddenkers draait de biologische klok sneller dan bij andere mensen. Deze mensen hebben dan ook vaak een ‘probleem’ met het inplannen van taken: ze stoppen teveel taken in te weinig tijd, terwijl het op voorhand allemaal makkelijk lijkt te passen.
Toen ik dit allemaal gelezen had viel bij mij het welbekende kwartje: ik ben dus ook heel duidelijk een beelddenker! (weer een stempeltje erbij, haha). Bij navraag blijkt het meer in de familie te zitten! En ook onze dochter heeft het beelddenken in zich.
We zijn inmiddels druk bezig met een andere manier van leren en het gaat als een trein! Ze kan inmiddels al verschillende tafels goed opzeggen en ook het klokkijken gaat nu goed. En dat alles door een iets andere manier van aanbieden, super!
Voor mensen die meer willen weten zie www.ikleeranders.nl
Daar was tie dan, de eindelijk langverwachte 1e echte voorjaarsdag! Gelukkig op een woensdag zodat de kinderen de hele middag lekker buiten konden spelen. Gistermiddag had ik de trampoline al gedeeltelijk weer in elkaar geknutseld en vandaag moest het overige natuurlijk zo snel mogelijk gebeuren (nieuwe rand en nieuw net). O heerlijk, wat hebben ze weer lekker gestuiterd op dat ding (ze zijn vanavond ook direct gaan slapen, haha). Ik heb mezelf verder nuttig gemaakt door onze derde fruitboom te planten. Vorige week hadden we een appelboom en een perenboom gekocht (en geplant), vandaag was de beurt aan de laatste: een pruimenboom. Deze hadden we al, maar was bij schoonvader in de tuin gestald i.v.m. de huizenbouw. Daar heeft ie iets te lang gestaan geloof ik… Wat een wortels had dat kreng gemaakt! Ik wou eigenlijk niet de hele tuin van mijn schoonvader overhoop halen dus ben voorzichtig te werk gegaan, maar ik heb toch hier en daar maar een wortel doorgeknipt… Daarna hup in de auto (paste nét) en bij ons thuis weer in de grond gestampt.
En nu maar veel appels,peren en pruimen oogsten de komende jaren!
Vanwege mijn studie zit ik veel achter de computer. En als trouwe metgezel ligt mijn hond bijna altijd aan mijn voeten onder het bureau. Harstikke gezellig (en lekker warm als je koude voeten hebt!). Tussendoor heb ik regelmatig even een loopje: kinderen die roepen, 
drinken halen, iets eetbaars halen, even naar de wasmachine. Vaak blijft ze gewoon lekker liggen. Maar sinds kort heeft ze uitgevogeld dat als ik de computer op standby zet, ik niet terugkom. Dus als ze het ‘pling-plong’ van de computer hoort schiet ze als een pijl uit een boog onder de tafel vandaag:”Ha baasje, wat gaan we doen?!” (en is ze al eerder bij de deur dan ik, haha)
Wat was het even heerlijk; de vakantie vorige week. Niet om half negen de kinderen al in de kleren, tanden gepoetst, gegeten, tas ingepakt en op het schoolplein staan. Niet leven met de klok – want ze moeten zo weer naar school. Niet alle tassen op de juiste dagen ingepakt hebben staan voor zwemles, gymles, blokfluitles of schaatsles. Dus wel: lekker even op bed liggen met alle kindertjes om je heen. Lekker planning maken voor één dag (vandaag gaan we poffertjes eten en naar het strand – ja écht, en ze vonden het heerlijk!). Lekker even langer laten spelen, want we hoeven niet stipt op tijd te eten.
Maar ook: alle kindertjes lekker logeren bij pake en beppe. Dan de schipper nog naar boord toe en deze schippersvrouw had het rijk alleen. Ik had 1 hele dag voor mezelf, de enigste dag dat ik wat aan de studie kon doen. Heb ik ook gedaan, de dag was bijzonder nuttig besteed, maar toch… Het was wel erg leeg zo zonder kinderen. Heel stil in huis, zelfs ‘s ochtends om 7 uur al, want ze sliepen natuurlijk niet thuis. Ik kon mijn sneetje brood zo even achter de computer naar binnen werken i.p.v. met zijn allen uitgebreid aan tafel, het speelgoed bleef keurig opgeruimd liggen.
Erg nuttig zo’n dag, maar ik was blij dat ik ze ‘s avonds weer thuis had!
Het is avond en je brengt de kinderen naar bed. Ze slapen niet direct, maar dat valt in de lijn der verwachting zal ik maar zeggen. Meestal duurt dit een kwartiertje, 20 minuten en dan wordt het toch wel rustig boven. Kom je een uurtje later weer boven, komt zoontjelief dapper zijn kamer uitgerend: ‘Mem! Kom eens in mijn kamertje kijken: ik heb opgeruimd, mooi hè!’ Prachtig natuurlijk dat hij uit zijn eigen zijn kamer opruimd, maar ik had het toch liever overdag gehad. Of je ziet een lichtje uit de slaapkamer van zijn zuster komen: die ligt nog wel eens boekje te lezen met een zaklampje. De jongste is zo stiekem niet: licht op de kamer aan, deur helemaal open en dan lekker uitgebreid en hardop een discussie voeren met de poppen. Om 9 uur ’s avonds… Je kunt dan wel boos worden, maar het is toch eigenlijk ook wel schattig en vooral de kinderlijke onschuld straalt van hen af. En je gaat helemaal voor de bijl als je dan dit krijgt met de woorden: ‘Kijk mem, speciaal voor mem gemaakt.’ Zelfs om 9 uur in de avond is het nog steeds mooi en vooral erg lief!
Gemaakt door onze zoon: een kraan (uiteraard)
Jongens jongens, de winter is weer voorbij…. Ik hoop dat jullie net als ik lekker veel geschaatst en/of ijspret hebben gehad. Vanaf dat de ijsbaan openging ben ik er bijna iedere dag geweest; niet noodzakelijkerwijs voor mezelf, maar ook de kinderen vonden het heerlijk. Er werd bij ons ook één en ander georganiseerd voor de jeugd: dan weer estafetterijden met hindernisbaan, dan snelheidswedstrijden, en meer van dat soort gekkigheid. Tja en dan ga je met 3 kinders maar weer het ijs op natuurlijk. Onze oudste dochter vindt het schaatsen heerlijk, die moet je bij donker (bij wijze van spreken) nog van de ijsbaan afplukken, zoonlief heeft het na 2 rondjes schaatsen wel bekeken en speelt heerlijk in de sneeuw, en jongste dochter zit lekker warm in de grote wandelwagen. En ik tot slot op schaatsen erachter; goeie smoes om rustig op gang te komen, haha. Met dat het ‘buitenijs’ sterk genoeg was heb ik ook nog 2 tochten met onze oudste gedaan, en trots dat ze was! (die medaille doet veel hè?). Op de laatste mooie ijsdag (zaterdag) heb ik zelf nog 60 km geschaatst, met een woord: heerlijk! Volgende keer doe ik het weer. Maar nu: laat het voorjaar maar komen!
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.